عدم شناخت حقوق واقعی اقلیت های قومی در ایران هم چون حق آموزش به زبان مادری سبب پیدایش جریان های افراطی در میان جنبش های هویت طلب شده است که در نهایت می تواند به شکست جنبش های هویت طلبی در ایران منجر شود. شاخصه های بارز این افراطیون همانند دیگر افراطیون این است که تنها خود را برحق می بینند و عقاید مخالفانشان را بدون دلیلی منطقی رد می کنند و حتی گاهی اوقات به خاطر تعلق مخالفان خود به یک اقلیت از جامعه او را مورد توهین قرار می دهند. نمونه بارز آن سامی ستیزی است. نامی که من به این جریان داده ام. به این دلیل که اینها بسیار زیاد اعراب و یهودیان (سامی ها) را مورد تحقیر قرار می دهند. مثلا در باب نامگذاری دریای مازندران به خزر که نامی برگرفته از قوم یهود مذهب و ترک تبار خزر است یهودیت خزرها را دلیلی می دانند برای تحقیر ایشان و عدم شایستگی نام منتسب به آنها برای نامید یک دریاچه. آیا یهودی بودن جرم است؟! اعراب بخشی از ملت ایران هستند که حقوقی برابر بقیه دارند اینکه اعراب 1400سال پیش چه کرده اند ربطی به اعراب امروزی ندارد و آنها نباید به این دلیل مجازات شوند. ترکها نباید به خاطر آریایی نبودن ایران را ترک کنند. آنها فرزندان مهاجرانی هستند که در گذشته به بخش هایی از ایران کوچ کرده و در آن سکنی گزیده اند انقراض زبان تاتی جنایت نیست که آنها به ارتکاب آن متهم شوند. ما در این کشور تنها نیستیم باید به حقوق دیگران احترام بگذاریم و یاد بگیریم که تنوع بخشی از جهان آفرینش است و همین عدم شناخت تنوع توسط چند تن سبب پایمال شدن حقوق ما شده است.